الماص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الماص . [ اِ ] (ع مص ) قابل شدن درخت بسر انگشت گرفتن . (از منتهی الارب ). قابل شدن درخت به اینکه با سرانگشت آنرا بتوان گرفت . (از اقرب الموارد). ◄ نرم شدن انگورتاک . (از لسان العرب بنقل اقرب الموارد) (المنجد).