الصلا

الصلا. [ اَص ْ ص َ ] (ع صوت ) مرکب از ال (حرف تعریف ) و صلا بمعنی آواز دادن برای خورانیدن طعام یا چیزی دادن به کسی . دعوت برای خوان . ندا کردن برای طعام . رجوع به صَلا شود : درع حکمت پوشم و بی ترس گویم القتال خوان فکرت سازم و بی بخل گویم الصلا. خاقانی . الصلا ای جمله اسرائیلیان شاه میخواند شما را زآن مکان . مولوی . الصلا ای لطف بینان افرحوا البلا ای قهربینان اترحوا. مولوی . الصلا ساده دلان پیچ پیچ تا خورید از خوان جودم هیچ هیچ . مولوی . الصلا! گفتیم ای اهل رشاد کاین زمان رضوان در جنت گشاد. مولوی .