الشکرد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الشکرد. [ اَ ک ُ ] (اِخ ) آلشکرد. قصبه ای است در بایزید از ولایت ارزروم و ٢٤ ساعت از بایزیدفاصله دارد. این قصبه را طپراق قلعه نیز میگویند و به پنج ناحیه ٔ آماد، اسکان، طاهر، قره صو و ملاسلیمان مشتمل است و ١١٥ قریه و ١٦٦٠٠ تن سکنه دارد که بیشتر آنان مسلمانند و چند جامع و کلیسا نیز دارد. (از ضمیمه ٔ معجم البلدان و قاموس الاعلام ترکی ذیل آلشکرد).