الشتر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الشتر. [ اَ ل ِ ت َ ] (اِخ ) قصبه ای است از دهستان حسنوند مرکز بخش سلسله ٔ شهرستان خرم آباد که در ٥٤ هزارگزی شمال خرم آباد قرار دارد. جلگه و سردسیر است . سکنه ٔ آن در حدود ٦٥٠ تن شیعه هستند و به زبان لری، لکی، فارسی و ترکی سخن میگویند. آب آن از سراب زر و عمارت تأمین میشود و مزارع کریم آباد، مجیدآباد و حیدری مریدآباد جزء این قصبه هستند. محصول آن غلات، برنج، حبوبات، لبنیات و پشم است . در حدود ١٥٠ باب دکان و ٢ دبستان و بهداری و دامپزشکی و پست و تلگراف و ثبت آمارو محضر و دسته ٔ ژاندارمری دارد، و بخشداری سلسله دراین قصبه است . الشتر در انتهای راه شوسه ٔ فرعی خرم آباد به الشتر که در مواقع خشکی اتومبیل رو است قرار دارد و در خاور آبادی مزبور قلعه ٔ مستحکمی است بنام قلعه ٔ مظفری که در ٦٠ سال قبل بوسیله ٔ مهدی خان امیرالعشایر و محمدعلی خان امیرمنظم ساخته شده و قسمت اعظم آن فعلاً مورد استفاده ٔ دولت است . نام قدیمی قصبه ٔ مزبور قلعه ٔ مظفری بوده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦ ). و رجوع به جغرافی غرب ایران (فهرست ) شود.