السیبیاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
السیبیاد. [ اَ ] (اِخ ) آلسیبیاد. ژنرال آتنی . بسال ٤٥٠ ق .م . بدنیا آمد و پس از چندی از شاگردان مورد توجه سقراط گردید. وی آتنیها را به مخالفت با سیسیل شورانید (٤١٥ ق .م .) و خود او بعنوان رئیس مأمور جنگ با سیسیل شد لیکن توفیق نیافت و آتن را دچار مهلکه ساخت، و در غیاب به بیدینی و خیانت محکوم گردید و اموال و املاک او مصادره شد. او پس از شنیدن این خبر به جمهوری اسپارت و پس از آن به دولت ایران پناه برد و بر ضد میهن خودبه تحریکات پرداخت و سرانجام دور از وطن خویش بقتل رسید. و رجوع به ایران باستان ج ١ ص ٩٧١ و ٩٧٦ شود.