الذین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الذین . [اَل ْ ل َ ذَ ن ِ ] (ع اِ موصول ) تثنیه ٔ اَلَّذی . آن دومذکر. آن دو که . دو مردی که . رجوع به اَلَّذی شود.
الذین . [ اَل ْ ل َ ن َ ] (ع اِ موصول ) آن مردان . آن جماعت مذکر. مردانی که . کسانی که . ج ِ اَلَّذی . رجوع به اَلَّذی شود. ◄ (اِخ ) در تداول عامه سوره ٔمحمد را نیز گویند بمناسبت آغاز شدن آن به الذین . ♦ الذین را از بر خواندن ؛ سخت تنبیه و سیاست و مجازات شدن، مأخوذ است از سوره ٔ الذین یا سوره ٔ محمد. سخت مطیع و منقاد وآرام شدن : چنان میزند ترا که الذین را از بر بخوانی . بقدری میزنمت که الذین را از بر بخوانی .