الدنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ دَ) (عا.) (ص.)<BR>۱- بی عار، ولگرد، بی غیرت.<BR>۲- بی کاره، مفت خوار.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ دَ) (عا.) (ص.) ۱- بی عار، ولگرد، بی غیرت. ۲- بی کاره، مفت خوار.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الدنگ . [ اَ دَ ] (ص ) بلندبالا و نادان . احمق با قدی دراز. شخص دراز و سبک عقل . کلمه ایست تحقیر را بیشتر برای مرد بلندقد. ◄ لوده و بی غیرت و بی کار و بار: با الدنگها راه مرو بیعار میشوی .