الدقی

الدقی . [اُ دُ ] (ترکی، اِمص ) مرکب از الدق (شدن ) و «ی » که معنی ضمیر «او» یا «ش » فارسی را میدهد، الدقی یعنی شدنش، بودنش . و رجوع به غیاث اللغات و آنندراج شود.