الدره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الدره . [ اَ دَ رَ ] (اِخ ) یکی از دیههای کجور. (ترجمه ٔ مازندران و استراباد تألیف رابینو ص ١٤٨). در فرهنگ جغرافیایی ایران (ج ٣ ذیل آل دره ) چنین آمده : دهی است از دهستان پنجک رستاق بخش مرکزی شهرستان نوشهر. کوهستانی و سردسیر است و ٢٢٥ تن سکنه دارد که شیعه اند و به گیلکی و فارسی سخن میگویند. آب آن از چشمه تأمین میشود و محصول آن غلات دیمی، و شغل اهالی زراعت و تهیه ٔ زغال چوب است و راه مالرو دارد - انتهی .