الداد

الداد. [ ] (اِخ ) نام یکی از هفتاد تن مشایخ که از اسرائیل برای اعانت موسی برگزیده شدند، و بمعنی کسی است که خدا او را دوست دارد. (از قاموس کتاب مقدس ). در قرآن کریم آمده : و اختار موسی قومه سبعین رجلاً لمیقاتنا (قرآن ١٥٥/٧)؛ یعنی موسی برای میقات، هفتاد تن از قوم خود برگزید، بگفته ٔ صاحب قاموس مقدس، الدادیکی از آنان بوده است . و رجوع به کتاب مذکور شود.

الداد. [ اِ ] (ع مص ) کسی را دارو بیک سوی دهن فروگذاشتن . (تاج المصادر بیهقی ). ریختن دارو بکرانه ٔ دهن کسی از دارودان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).