الخن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الخن . [ اَ خ َ ] (ع ص ) مرد ختنه ناکرده . مؤنث آن لَخناء. (منتهی الارب ) (آنندراج ). پسری که ختنه ناکرده باشد. (از اقرب الموارد).ج، لُخن (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). ◄ آنکه بن رانهای وی گندیده باشد. المنتن الارفاغ . (از اقرب الموارد). شمغنده . (مصادر زوزنی ).