الحن

الحن . [ اَ ح َ ] (ع ن تف ) دانا و آگاه تر. (ازآنندراج ). افطن . هشیارتر. هو الحن من فلان ؛ ای اسبق فهماً منه . و منه : «لعل احدکم الحن بحجته من الاَّخر»؛ یعنی شاید یکی از شما داناتر و آگاه تر از دیگری بدلیل خویش است . (از اقرب الموارد). ◄ خوشخوان تر و خوش آوازتر. داناتر بقرأت یا غناء: هو الحن الناس ؛ ای احسنهم قراءة او غناء. (از اقرب الموارد).