البة

البة. [ اُ ب َ] (ع اِامص ) گرسنگی . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء).

البة. [ اَ ل َ ب َ ] (ع اِ) جوشن چرمین . (منتهی الارب ).

البه . [ اُ ب َ / ب ِ ] (اِ) طعامی است ترکان را که در آفتاب پزند. (از مؤیدالفضلا) : دوش ترکانه مرا البه دلارام افتاد معده ٔ سوخته ام در طمع خام افتاد. بسحاق اطعمه .