الای

الای . [ اَ ] (ترکی، اِ) اسباب . تشریفات . شکوه . (دزی ). ♦ الای جاوش ؛ مأمور دولتی که کار او رساندن پیغامها و اعلان جنگ است . (دزی ). ♦ الای مدافع ؛ زد و خورد. (دزی ). ♦ امیر الای ؛ کلنل . سرهنگ . (دزی ). ♦ بالالای ؛ با شکوه تمام . با تشریفات . (دزی ).