اقواع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقواع . [اَق ْ ] (ع اِ) ج ِ قاع . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). زمین های پست و هموار نرم . (آنندراج ). رجوع به قاع شود. ◄ ج ِ قَوْع . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). جاهای خشک کردن خرما و گندم و جز آن . (آنندراج ). رجوع به قوع شود.