اقواء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- در جای خشک و خالی فرود آمدن.<BR>۲- به پایان رسیدن توشه.<BR>۳- نیازمند شدن.<BR>۴- تهی دست شدن.<BR>۵- از عیوب قافیه وآن اختلاف حرکت حذو و توجیهاست.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- در جای خشک و خالی فرود آمدن. ۲- به پایان رسیدن توشه. ۳- نیازمند شدن. ۴- تهی دست شدن. ۵- از عیوب قافیه وآن اختلاف حرکت حذو و توجیهاست.