اقهار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقهار. [اِ ] (ع مص ) صاحب یاران مقهور گردیدن . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء). ◄ ناکام و مقهور یافتن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر). ◄ ذلیل و خوار گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). بحال مقهوری گشتن . (تاج المصادر بیهقی ).