اقنات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقنات . [ اِ ] (ع مص ) دعا کردن بر دشمن . ◄ دیر استادن درنماز. ◄ پیوسته حج کردن . ◄ دیر جنگ کردن با کفار. ◄ فروتنی نمودن از برای خدای . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
اقنات . [ اُ ] (ع اِ) ج ِ اُقنة. (منتهی الارب ). رجوع به اقنة شود.