اقلاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقلاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قَلب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ قِلب . (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ قُلب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ج ِ قُلب، بمعنی دستانه و دست برنجن زنانه و مار سپید و پیه خرمابن . (آنندراج ). رجوع به قلب شود.
اقلاب . [ اِ ] (ع مص ) خشک شدن پوست و بیرون انگور. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ رسیدن هنگام برگردیدن نان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ): اقلب الخبز؛ حان له ان یقلب . (اقرب الموارد). ◄ میرانیدن خدای کسی را. ◄ خداوند شتران قلاب زده شدن . ◄ برگردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد).