اقفد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقفد. [ اَ ف َ ] (ع ص ) فروهشته گردن یا سطبرگردن . ◄ آنکه بسر انگشتان پای راه رود و دو پاشنه اش بزمین نرسد. ◄ مرد فربه دست و فربه پای و کوتاه انگشتان . ◄ ستور که بسر سم وی خمیدگی باشد در رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).