اقفار

اقفار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قفر، بیابان بی آب و گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ).

اقفار. [ اِ ] (ع مص ) خالی شدن جای . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ بی آب و گیاه گردیدن جای . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بی آب و گیاه و مردم شدن مکان . (از اقرب الموارد). ◄ از اهل دورافتادن مرد بصحراء. ◄ بی طعام شدن . بی نان و خورش گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گرسنه گشتن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ تهی شدن تن از گوشت و سر از موی . (از اقرب الموارد). ◄ جایی را بی آب و گیاه و مردم یافتن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ).