اقعس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقعس . [ اَ ع َ ] (ع ص ) پشت درشده و سینه بیرون آمده . (مهذب الاسماء). مرد برآمده سینه و درآمده پشت . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج، قُعس . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ اسب که پشت او پست و پس اوبلند باشد. ◄ شب دراز. ◄ مردسرافراز و بزرگ قدر و با عزت و ارجمندی پایدار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ شتری که گردن و سر او بسوی پشت مایل باشد. (آنندراج ).