اقطاع خوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقطاع خوار. [ اِ خوا / خا ](نف مرکب ) آنکه از درآمد و سود اقطاع بهره برد. راتبه دار. مقرری گیر : تا همگی شبانکارگان سپاهی و سلاح ور و اقطاع خوار شدند. (فارسنامه ٔ ابن بلخی ). ز لطفش صد امید اقطاع خوار موظف ز طبعش چو عشرت هزار. ظهوری .