اقضام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقضام . [ اِ ] (ع مص ) لرزانیدن و جنبانیدن شتر زنخ خود را. ◄ در خشکسال اندک از طعام آوردن قوم از شهری . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ قضیم خورانیدن ستور را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). جو دادن ستور را. (مجمل اللغة) (تاج المصادر بیهقی ). جو بچاروا [ چارپا ] دادن .