اقراض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقراض . [ اِ ] (ع مص ) وام دادن . (منتهی الارب ) (ترجمان القرآن )(ناظم الاطباء) (آنندراج ) (اقرب الموارد) (صراح اللغة). قرض دادن : و اقرضوا اﷲ قرضاً حسناً. (قرآن ١٨/٥٧). ◄ در پاداش کسی جدا کردن پاره ای از زمین و جز آن . ◄ پیش فرستادن نیکی و بدی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).