اقتلاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقتلاع . [ اِت ِ ] (ع مص ) از بیخ برکندن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) : شهاب الدین بقصدتخریب رباع و اقتلاع قلاع ملاحده بجانب قهستان رفت . (جهانگشای جوینی ). ◄ برکنده شدن . ◄ ربودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).