اقتفاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) پیروی کردن.<BR>۲- (اِمص.) پیروی.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) پیروی کردن. ۲- (اِمص.) پیروی.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقتفاء. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) در پی رفتن . (ناظم الاطباء). از پی رفتن .(منتهی الارب ) (آنندراج ): افتفی اثره ؛ در پی آن رفت .(منتهی الارب ). ◄ خاص کردن چیزی را بچیزی . ◄ بخش نهادن مهمان را. ◄ برگزیدن . ◄ بازدوختن توشه دان و پشیزه را میان دو پشیزه ٔ آن درآوردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ).