اقبال لاهوری | پیام مشرق | گریه ما بی‌اثر ناله ما نارساست

گریه ما بی‌اثر ناله ما نارساست حاصل این سوز و ساز یک دل خونین نواست در طلبش دل تپید، دیر و حرم آفرید ما به تمنای او، او به تمنای ماست پردگیان بی‌حجاب، من به خودی در شدم عشق غیورم نگر میل تماشا کراست مطرب میخانه دوش نکته دلکش سرود باده چشیدن خطاست باده کشیدن رواست زندگی رهروان در تگ و تاز است و بس قافله موج را جاده و منزلی کجاست شعله در گیر زد بر خس و خاشاک من مرشد رومی که گفت «منزل ما کبریاست»