اقبال لاهوری | پیام مشرق | نیچه

از سستی عناصر انسان دلش تپید فکر حکیم پیکر محکم‌تر آفرید افکند در فرنگ صد آشوب تازه ئی دیوانه ئی به کارگه شیشه گر رسید

گر نوا خواهی ز پیش او گریز در نی کلکش غریو تندر است نیشتر اندر دل مغرب فشرد دستش از خون چلیپا احمر است آنکه بر طرح حرم بتخانه ساخت قلب او مؤمن دماغش کافر است خویش را در نار آن نمرود سوز زانکه بستان خلیل از آذر است