اقبال لاهوری | زبور عجم | نیابی در جهان یاری که داند دلنوازی را

نیابی در جهان یاری که داند دلنوازی را بخود گم شو نگه دار آبروی عشق بازی را من از کار آفرین داغم که با این ذوق پیدائی ز ما پوشیده دارد شیوه‌های کار سازی را کسی این معنی نازک نداند جز ایاز اینجا که مهر غزنوی افزون کند درد ایازی را من آن علم و فراست با پر کاهی نمیگیرم که از تیغ و سپر بیگانه سازد مرد غازی را بهر نرخی که این کالا بگیری سود مند افتد بزور بازوی حیدر بده ادراک رازی را اگر یک قطره خون داری اگر مشت پری داری بیا من با تو آموزم طریق شاهبازی را اگر این کار را کار نفس دانی چه نادانی دم شمشیر اندر سینه باید نی نوازی را