اقبال لاهوری | زبور عجم | به خواننده کتاب زبور

می‌شود پرده چشمم پر کاهی گاهی دیده‌ام هر دو جهان را به نگاهی گاهی وادی عشق بسی دور و درازست ولی طی شود جاده صد ساله به آهی گاهی در طلب کوش و مده دامن امید زدست دولتی هست که یابی سر راهی گاهی