اقبال لاهوری | ارمغان حجاز | دل من در گشاد چون و چند است
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل من در گشاد چون و چند است نگاهش از مه و پروین بلند است بده ویرانه ئی در دوزخ او را که این کافر بسی خلوت پسند است
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دل من در گشاد چون و چند است نگاهش از مه و پروین بلند است بده ویرانه ئی در دوزخ او را که این کافر بسی خلوت پسند است