فرهنگ لغت

اقاقیا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

( اَ ) (اِ.) معرب واژة یونانی اکیاکیا؛ درختی است خاردار با گل‌های خوشه‌ای سفید یا صورتی و خوشبو که چوبی سخت و محکم دارد.<br>

معنی اقاقیا | فرهنگ لغت