افی

افی . [ اَ فا ] (ع اِ) گله ٔ گوسفندان . اَفاة یکی آن . (منتهی الارب )(از آنندراج ). ◄ ابری که بعد باریدن منتشر گردد. (آنندراج ). ابری که ببارد و برود. (منتهی الارب ). ◄ پاره های ابر. (یادداشت مؤلف ).

افی . [ اِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اشکور تنکابن شهرستان شهسوار. دارای ١٤٠تن سکنه . آب آن از چشمه سار. محصول آنجا گندم و جو و ارزن و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری . راه آن مالرو و صعب العبور است . زمستان ها عده ای از مردان جهت تأمین معاش بحدود مازندران و گیلان میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).