افیون خورده

افیون خورده . [ اَف ْ خوَرْ / خُرْ دَ /دِ ] (ن مف مرکب ) کنایه از مسموم و مست : بهر حرفی کز آن منشور برخواند چو افیون خورده ٔ مخمور درماند. نظامی .