افگن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افگن . [ اَ گ َ ] (نف مرخم ) اندازنده . افگننده . (یادداشت مؤلف ). بیخ افگن، تاب افگن، سنگ افگن، شیرافگن، کوه افگن، بساطافگن، بارافگن، پرتوافگن، پس افگن، پلنگ افگن، پیل افگن، خصم افگن، دست افگن، زورافگن، رمزافگن، سایه افگن و سرافگن از ترکیب آن مستعمل است . (آنندراج ). ◄ (فعل امر) امر افگندن . (آنندراج ).