افکل

افکل . [ اَ ک َ ] (ع اِ) لرزه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ج، اَفاکِل . (مهذب الاسماء): یقال : اخذه افکل ؛ اذا ارتعد من برد او خوف . (ناظم الاطباء). ◄ گروه . (منتهی الارب )(ناظم الاطباء): یقال : قد جاؤا بافکلهم . (ناظم الاطباء). ◄ فوج . (ناظم الاطباء). و قولهم افاکیل من کذا، ای افواج منه . (منتهی الارب ). ◄ نام مرغی که آنرا اجیل هم گویند. (ناظم الاطباء).

افکل . [ اَ ک َ ] (اِخ ) پدر بطنی است که آنها را افاکل خوانند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ نام اسب تزال بن عمرو مرادی است . (منتهی الارب ).