افکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افکان . [ ] (اِخ ) نام شهری است . (منتهی الارب ). نام قصبه ایست در مغرب اقصی . رجوع به قاموس الاعلام ترکی شود.
افکان . [ اِ ] (اِخ ) دهی از دهستان میان تکاب بخش بجستان شهرستان گناباد. کوهستانی . گرمسیر. سکنه ٔ آن ٨٠ تن . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات . شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).