افوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افوک . [ اَ ] (ع ص ) دروغگو. مؤنث و مذکر در وی یکسان است . (ناظم الاطباء). دروغگو. ج، اُفْک . (منتهی الارب ). افاک . افیک . (منتهی الارب ).
افوک . [ اُ ] (ع مص ) دروغ گفتن . (منتهی الارب ). اِفْک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).