افلیج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افلیج . [ اِ ] (از ع، اِمص ) فالج . سستی و فروهشتگی که درنیمه ٔ بدن یا در تمام آن حادث گردد. (ناظم الاطباء). ◄ (ص ) بمعنی مفلوج که در فارسی متداول است و ظاهراً در عربی نیامده است . (یادداشت مؤلف ). ♦ افلیج گرفتن ؛ مبتلا به فالج شدن .