افظاع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افظاع . [ اِ ] (ع مص ) برسوایی انجامیدن کار و از حد درگذشتن آن در زشتی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سخت شنیع شدن کار. (تاج المصادر بیهقی ). صعب آمدن . (المصادر زوزنی ). ◄ زشت یافتن کار را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فظیعیافتن کار. (تاج المصادر بیهقی ). ◄ بزشتی رسانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).