افسانه گفتن

افسانه گفتن . [ اَن َ / ن ِ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) حکایت و حرفهای بی فائده گفتن . (فرهنگ شعوری ). سمر. (دهار). مسامره . (منتهی الارب ). قصه خواندن . حکایت و سرگذشت گفتن : کجاآن عیش و آن شبها نشستن همه شب تا سحر افسانه گفتن . نظامی . با آن لب جان بخش اسیری که تو دانی افسانه ٔ افسون مسیحا نتوان گفت . اسیری لاهیجی (از ارمغان آصفی ).