افرینه بالا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افرینه بالا. [ اَ ن ِ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالاگریوه بخش ملاوی شهرستان خرم آباد. محلی تپه ماهور و معتدل است . سکنه ٔ آن ٣٠٠ تن . آب آن از رودخانه ٔ کشکان و محصول آن غلات، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن اتومبیل رو است . ساکنین از طایفه ٔ جودکی هستند. و ٤ باب دکان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).