افدم
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ دُ) (ص.) نک آفدم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ دُ) (ص.) نک آفدم.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افدم .[ اَ دُ ] (اِ) آخر. انجام . فرجام . عاقبت . آفدم . (یادداشت بخط مؤلف ). و رجوع به آفدم شود : چه بایدت کردن کنون به افدم مگر خانه روبی چو روبه بدم . بوشکور. گرچه هر روز اندکی برداردش بافدم روزی بپایان آردش . رودکی .