افحاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افحاج . [ اِ ] (ع مص ) پس پا شدن از بیم و گریختن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بازگردیدن از چیزی . (منتهی الارب ). بازگردیدن . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ هر دو پای حلوبه را گشاده داشتن در دوشیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). میان پای از هم بازنهادن اشتر در وقت شیر دوشیدن . (المصادر زوزنی ).