افتراکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افتراکار. [ اِ ت ِ ] (ص مرکب ) بهتان گو و افتراکننده . (آنندراج ). رسواکننده و افترازننده . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افتراکار. [ اِ ت ِ ] (ص مرکب ) بهتان گو و افتراکننده . (آنندراج ). رسواکننده و افترازننده . (ناظم الاطباء).