افتخارالدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افتخارالدین . [ اِ ت ِ رُدْ دی ] (اِخ ) ابوالفتح وزیر سنجر سلجوقی بود. رجوع به لباب الالباب و فهرست آن شود.
افتخارالدین . [ اِ ت ِ رُدْ دی ] (اِخ ) اسفندیار. رجوع شود به تاریخ افضل ص ٧٨.
افتخارالدین . [ اِ ت ِ رُدْ دی ] (اِخ ) عبدالمطلب بن فضل هاشمی حلبی از فقهای حنفی بود. او راست : شرح الجامع الکبیر و این کتاب در فقه است . (از اعلام زرکلی ذیل عبدالمطلب ).