افاویق

افاویق . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اَفواق، جج ِ فیقَه، یعنی شیر که میان دو دوشیدن گرد آید در پستان . ◄ آب که در ابر فراهم آید و ساعت بساعت بارد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ افاویق اللیل ؛ اکثر از شب . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).