اغین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغین . [ اَ ی َ ] (ع ص ) درازِ هرچه باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). طویل و دراز. (ناظم الاطباء). طویل . و مؤنث آن غَیناء. ج، غین . (از اقرب الموارد). ◄ درخت سبز که برگهای آن بهم پیچیده باشد. ج، غین . (ناظم الاطباء). سبز. (از اقرب الموارد) (آنندراج ) (منتهی الارب ). سبز پیچیده شاخها (درخت ). (یادداشت بخط مؤلف ).