اغمار

اغمار. [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ غُمر و غُمُر، بمعنی گول و زعفران . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نادان و ناآزموده کاران . (غیاث اللغات ). ج ِ غُمر، زعفران و نوعی طلا که زنان بر روی مالند. و ج ِ غِمر، بمعنی حقد و عطش . (از اقرب الموارد). ناآزمودگان . گولان . (یادداشت بخط مؤلف ) : خواست که بقایای آن اغمار بدست آرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص ٣٤٨).

اغمار. [ اِ ] (ع مص ) دلیر گشتن بر سختی گرما و راه رفتن سپس سستی آوردن . یقال : «اغمرنی الحر». (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). فتور یافتن گرماآنگاه دلیر شدن و براه درآمدن : اغمرنی الحر؛ ای فترفاجترأت علیه و رکبت الطریق . (از اقرب الموارد).